verhaal.1 (Sabotage in de pepernotenfabriek)
In heel Nederland begonnen de mensen langzamerhand weer met de voorbereidingen voor de komende sinterklaastijd. Intochten werden voorbereid. De winkels begonnen weer sintsnoepgoed in de schappen te leggen. Speelgoedwinkels verspreidden weer superdikke speelgoedboeken, zodat elk kind op tijd zijn of haar verlanglijstje klaar kan hebben. Etc. etc. Iedereen was vrolijk en opgetogen. Iedereen ....op één na. Ergens in Nederland in een heel klein stil huisje zat in het donker bij het licht van een kaarsje een eigenaardig mannetje. Hij mompelde "Bah! Wat een rottijd komt er weer aan! Al die snotkinderen met hun vrolijke stemmetjes. En dan al die irritante sinterklaasliedjes. Bah, bah en nog eens bah! Wat zou het heerlijk zijn als de sint dit jaar eens NIET zou komen...hahaha ik verheug me al op al die droevige gezichtjes en de teleurstelling als ze lekker geen pakjes krijgen hahaha." Deze 'vreemde' man was een man die niet van kinderen en al hun vrolijkheid hield. Hij haatte alles wat leuk was en hij haatte gezelligheid. Dus het sinterklaasfeest was aan hem niet besteed, maar die gekke man ging zo ver in zijn haat dat hij ineens een heel gemeen plannetje had bedacht. "Oh oh oh als dat eens zou lukken..." grijnsde hij geniepig. En weet je wat hij van plan was? Nou, dan zal ik vlug verder vertellen.. De rare man had natuurlijk ook gehoord dat de Sint in Spanje en wel in Madrid woont, samen met zijn Pieten in een heel groot kasteel. En dat daar de meeste voorbereidingen werden getroffen voor de reis naar Nederland. In de kelders van het kasteel is een heuse speelgoedfabriek, want merendeel van de cadeaus worden in Spanje gemaakt! En achter in de kasteeltuin vol met sinaasappelbomen, staat een reusachtige pepernotenfabriek! Daarin worden honderdduizenden kilo's pepernoten gebakken voor al die lieve kindertjes in dat koude kikkerlandje, Nederland genaamd. Nou, om die pepernotenfabriek gaat het nou net. De man had een heel gemeen plannetje bedacht. Als hij er nou eens voor zou zorgen dat de productie van de pepernoten stil kwam te liggen. Dan zouden er geen pepernoten zijn en zonder pepernoten is het geen sinterklaasfeest en dus zou de Sint niet naar Nederland komen! En dan was hij mooi van het rotfeest verlost en kon hij genieten van alle treurige gezichten, want dat vond hij pas leuk! De volgende dag reisde de man met een last-minute reis naar Spanje en in Madrid aangekomen ging hij snel op zoek naar het kasteel van Sinterklaas. De man dacht dat hij die wel snel zou vinden, maar dat viel lelijk tegen! Het kasteel van de Sint ligt namelijk op een geheime locatie en bijna niemand weet waar. Dat heeft Sinterklaas expres gedaan, want anders komen er steeds kindjes uit Nederland met hun ouders aan de deur als ze in Spanje op vakantie zijn. Dat is natuurlijk wel hartstikke gezellig en leuk, maar als er steeds visite is, dan kan er niet doorgewerkt worden. Dan loopt alles in de soep en dan is de boel niet op tijd af voor de grote reis op de boot! Bovendien is Sinterklaas al erg oud en hij heeft in de zomermaanden echt alle rust nodig om straks in december weer veilig en gezond de daken op te gaan! Vandaar dat Sinterklaas zijn 'stekkie' uiterst geheim houdt.... Maar voor die gemene man was dit dus allemaal erg vervelend. Hij had honger gekregen en besloot om eerst maar eens wat te gaan eten. In een donker steegje zag hij een klein restaurantje en hij besloot om daar wat paella te gaan eten. Terwijl hij zat te eten kwam de eigenaar van de zaak bij hem zitten: "Hè hè", zei hij "Eindelijk rust! Al die vakantiegangers met hun kroost! Bah! Ik word er soms knettergek van!" De man keek verbaasd op van zijn bord. Hoorde hij dat goed? Was er nog iemand die niet van kinderen hield? Hij besloot de restauranthouder in vertrouwen te nemen en hij vertelde hem van zijn missie. "Maar nu kan ik het niet vinden" besloot hij zijn verhaal. De eigenaar begon te grijnzen en zei samenzweerderig: "Maar ik weet het WEL!" En hij legde uit hoe hij er zo snel mogelijk kon komen. Hij had ook een goeie tip: Hij had op zolder nog een pak liggen die een van de pieten ooit per ongeluk eens in zijn zaak had laten liggen. Die mocht hij wel aantrekken en als hij dan zwarte schoensmeer op zijn gezicht zou doen, dan was hij net een ECHTE zwarte piet. Zo zou hij niet opvallen in de fabriek! De man vond het geweldig en ging zich boven vlug omkleden en verven. Daarna ging hij op weg naar het kasteel.Toen hij er eindelijk was keek hij zijn ogen uit! Wat groot en wat veel pieten! Vlug naar de pepernotenfabriek! "Hela jij daar!" zei ineens een piet tegen hem. De man schrok zich een hoedje."Oeps erbij!" dacht hij "Loop niet zo te lanterfanteren, ga gauw terug naar de lopende band! Anders krijgen we nooit op tijd alle pepernoten klaar voor december!" "Sorry, ik ga al" stamelde de man en hij dacht "Pfff daar kom ik mooi van af!" Toen hij bij de band stond haalde hij een pak met smaakstoffen in de smaak spruitjes te voorschijn. Hij gooide het in de machine en nu smaakten alle pepernoten naar........ spruitjes! Maar wat gebeurde daar? Er ging een alarm af en de band werd stil gezet. Vlug kwamen de test- en de proefpieten en alle 'spruitjesnoten' werden verwijderd. Er werd weer nieuw deeg gemaakt en de productie kon weer verder... "Potverjandorie!" foeterde de man in zichzelf "MISLUKT!" Toen besloot hij om de band maar stuk te maken, want zonder band geen productie. Hij zag een stok liggen en die stak hij dwars door de machine... Ineens bleef alles stil staan en weer ging het alarm af. "Zo zo...en welke domme piet hebben we hier?" Dat was de stem van Sinterklaas die plotseling vlak achter de man kwam staan. De Sint was geroepen door de hoofd PepernootBakPiet toen de vreemde spruitjesnoten waren gesignaleerd. De Goedheiligman stond achter in de fabriek te kijken toen hij die vreemde piet de stok zag pakken en de machine vernielen. Meteen stapte hij eropaf! Boos stond hij nu op een antwoord te wachten. "En .kun je nog praten?" vroeg de Sint terwijl hij die domme piet bij zijn oor pakte. Hé wat was dat nou? Zijn hele mooie witte handschoen was zwart en het oor van de piet wit! Hier klopt iets niet.. Sinterklaas nam de piet/man mee naar zijn kantoor en met horten en stoten kwam het hele verhaal eruit. "Wat!" riep de Sint boos "Jij wou die lieve kleine kindertjes in Nederland hun sinterklaasfeest ontnemen?! Hoe haal je het in je hoofd?" Sinterklaas was in heel zijn leven nog nooit zo boos geweest! Voor straf moet de man zijn hele leven lang bij Sinterklaas in de fabriek blijven werken, speelgoed in elkaar zetten voor al die lieve kindertjes! En Sinterklaas kijkt er persoonlijk op toe dat hij geen rare fratsen meer uithaalt! En de man.... die durfde niet eens meer. Hij was zwaar onder de indruk van de Sint en.. hij begon het werk eigenlijk zelfs best leuk te vinden. Misschien mag hij wel eens mee naar Nederland om die kindjes te verwennen.. En de lopende band werd dezelfde dag nog gerepareerd en zo werden er toch nog voldoende pepernoten gebakken en kon het Sinterfeest op 5 december in Nederland gewoon zonder problemen doorgaan!

verhaal.2(Eten met de Sint.ehh Pieten!)
Het is begin december en Sinterklaas is weer volop aan het genieten van zijn tijd in Nederland. De intocht was dit jaar weer geweldig en alle kindertjes verwelkomen hem weer hartelijk. Heerlijk is het toch om weer in dit koude kikkerlandje te zijn..hoewel de kou van Sint best wel een beetje minder had gemogen! Hij wordt tenslotte ook weer een jaartje ouder.. "Niet zeuren Sint." zei hij lachend tegen zichzelf. "Over een paar daagjes zit je weer op de boot richting het warme Spanje." Maar zover is het gelukkig nog niet.Eerst komen er nog een paar heerlijke dagen aan vol feest en plezier! Morgen heeft Sint het lekker rustig, en daar is hij eigenlijk ook wel een beetje aan toe. Morgen staat het Pietenfestival in Colmschate op het programma en daar kan Sint helaas niet bij zijn, omdat hij voor 5 december niet in Deventer (en Colmschate is Deventer) mag komen. Sinterklaas vindt dit erg jammer want juist in Colmschate doen ze iets heel speciaals...eten met de Pieten! Wat zou hij dat graag eens willen zien..De hoofdpiet en alle anderen zijn elk jaar weer zo enthousiast als ze uit Colmschate terug komen en moe maar voldaan in het kasteel bij hem neerploffen. En wat Sinterklaas helemaal geweldig vindt is dat niet alleen de kindertjes in Colmschate er van genieten, maar dat ook andere kinderen er van profiteren omdat de winkeliersvereniging van winkelcentrum Colmschate elk jaar een enorm bedrag (de opbrengst van de kaartverkoop) overmaken aan het Ronald Mc Donald Kinderfonds. Daar wordt Sinterklaas elk jaar weer blij van! Want Sint wil dat ALLE kinderen het goed hebben, maar dat kan helaas niet. Door het Ronald Mc Donaldhuis kan wel het leed een beetje verzacht worden en daar is wel veel geld voor nodig! En daarom heeft Colmschate een speciaal plekje in het hart van Sinterklaas gekregen.. "Weet je wat ik dit jaar eens doe?" denkt de Sint "Ik ga dit jaar eens een kijkje nemen op het winkelcentrum. Niet als Sinterklaas natuurlijk, want dat mag niet! Ik ga incognito!" Hij roept gelijk zijn Kledingpiet bij zich en verklapt hem zijn geheimpje! "Niet verder vertellen hè Piet, want ik wil niet dat de Pieten het weten, laat staan de kinderen en de burgermeester van Deventer! Want ik heb beloofd dat ik pas op 5 december met mijn boot aankom. Wil jij voor mij een set normale kleren regelen Piet? Want ik kan natuurlijk niet in mijn mantel en met mijn mijter op aankomen, dan heeft iedereen gelijk door dat ik het ben..." En zo gebeurde het. Sinterklaas was die ochtend onherkenbaar op het winkelcentrum aanwezig, al vroeg ver voor dat de kinderen zouden komen..Iedereen was druk aan het opbouwen Alex was met de tent bezig en de Pieten waren al in de weer met de muziek,diploma's, cadeautjes, en niet te vergeten de pakketjes voor het eten met de pieten! "O, wat ziet dat er heerlijk uit! Dat zou ik ook wel lusten" dacht de Sint, die zich ineens herinnerde dat hij die ochtend vergeten was om te ontbijten! Hij vond het ook zo spannend allemaal! Je moet weten dat het voor de Goedheiligman heel erg raar is om zo maar op straat te lopen zonder dat iemand hem herkent en aanspreekt..dat is hij natuurlijk niet gewend! "Weet je wat ik doe..ik eet lekker een pakketje op, want ik weet dat de inpakpiet er altijd wel wat extra inpakt..voor de zekerheid.dus dat ene pakketje zullen ze echt niet missen!" besluit de Sint. Hij gaat er eens goed voor zitten en hij maakt een lekker broodje klaar voor zichzelf. "Hmmm die pindakaas ruikt in Nederland heel anders dan in Spanje" vindt de Sint. Het zal wel zo horen denkt hij en hij neemt een reuze hap van zijn broodje. "Blrpppfllll...gatver! Dit broodje is niet goed! " roept Sint verschrikt uit! Hij kijkt op de pot pindakaas en ziet tot zijn verbazing dat de pindakaas over de datum is..en ook de chocopasta en de hagelslag en..alles! Ook het brood ziet er vreemd uit! Sinterklaas gaat op onderzoek uit en vind de Hoofdpiet." Wat is dit!" roept hij uit, maar de Hoofdpiet kijkt hem vreemd aan." Alles is oud en bedorven! " roept Sint verontwaardigd, maar de Piet blijft hem stom aangapen.. "Is er wat meneer?" vraagt Piet. Sinterklaas kijkt nou raar naar de Hoofdpiet en zegt: "Sinds wanneer noem jij mij meneer?" Maar dan begint de Sint ineens te lachen..wat een dommerd is hij toch! Hij is incognito en de Kledingpiet heeft zo goed zijn best gedaan dat zelfs zijn eigen Hoofdpiet hem niet meer herkent! Vlug legt hij uit aan de Hoofdpiet hoe de vork in de steel zit en samen zoeken ze uit wat er mis is gegaan met al het eten..Wat blijkt er nou gebeurt te zijn? De pieten hebben per ongeluk de verkeerde spullen gepakt. Het overgebleven spul van vorig jaar! En dat is natuurlijk al lang bedorven. Maar nu dreigt het hele feest in het honderd te vallen! "Straks willen alle boze mama's en papa's hun geld terug en dan krijgt het Ronald Mc Donald Kinderfonds helemaal niets!" bedenkt de Sint sip. Hij vraagt Alex erbij van het winkelcentrum. Ook Alex is erg geschrokken zowel van het nieuws als van het feit dat Sinterklaas ineens voor zijn neus staat, want dat is hij in Colmschate niet gewend! Hij heeft wel een goed plan. Luister maar! "Maar Sinterklaas kijkt u eens om u heen! U staat in ons mooie winkelcentrum en wij verkopen echt werkelijk van alles! Waarom gaan we niet snel alles nieuw halen? We hebben nog wel even de tijd voor de kinderen komen. Ik zal wel met u meelopen, dan breng ik u bij de bedrijfsleiders zelf dan hebben we het nog vlugger!" "Wat een goed idee meneer Alex!" roept de Sint blij uit en ze gaan meteen op pad! Eerst naar de C1000. Alex vraagt gelijk de bedrijfsleider erbij. Hij legt het probleem uit en vraagt aan hem om zijn mond te houden over het feit dat de Sint er is. De C1000 vind het erg vervelend allemaal en stelt broodjes en duo dippies beschikbaar. Ook belt hij gauw rond naar Peijnenburg, Calvé en Blue Band en hij mag aan de Sint gratis nieuwe kapitein koek, pindakaas en boter meegeven! De Sint is hiermee natuurlijk erg blij! Snel gaan ze verder naar de AH. Daar wordt snel de bedrijfsleider erbij gehaald en ook hier wordt er erg meegeleefd met Sint en zijn probleem. Ook bij de AH beloven ze de Sint plechtig om niets te verklappen. De bedrijfsleider biedt ook broodjes aan en van de AH krijgt de Sint ook nog een allemaal heerlijk broodbeleg zoals hagelslag, vlokken, vruchtenhagel, chocopasta etc.Ondertussen heeft Alex druk getelefoneerd met de voorzitter van het winkelcentrum en het winkelcentrum stelt het drinken, fruit, snoepgoed, en de bordjes en bestek etc. gratis ter beschikking. En zo is het feest in Colmschate dan toch gered en krijgt het Ronald Mc Donalds Kinderfonds gewoon zijn jaarlijkse bijdrage, de voorzitter heeft de Sint zelfs beloofd er nog wat namens de winkeliers bij te doen! De kindertjes uit Colmschate hebben van dit alles niets gemerkt! Zij hebben heerlijk zitten smikkelen en smullen en flink gefeest op het winkelcentrum...maar wie was die oude man toch die de hele dag rond liep in het winkelcentrum en bij elke sessie in de tent te vinden was?

verhaal.3(De verdwaalde Zwarte PietenExpress)
Op een warme zomerse middag in Spanje kwamen Sinterklaas en zijn belangrijkste pieten bij elkaar. Het was weer tijd om een lange reis naar Nederland te bespreken. Ook moesten zij gaan uitzoeken naar welke plaatsen zij dit jaar weer zouden gaan om er samen met de kinderen weer een mooi feest van te gaan maken. 'Hmm', zei de Sint 'eens even kijken. we hebben al een heleboel op het programma staan. We zijn nu bij zaterdag 1 december. wat gaan we dan doen? 'We gaan altijd op zaterdag naar het winkelcentrum in Colmschate Sint', zei de agendapiet. 'O ja, Colmschate, leuk!' zei de Sint. 'Maar Sint', zei de datumpiet 'voor 5 december mag u in Deventer niet gezien worden en Colmschate ligt in Deventer dus mag u niet mee!' De Sint keek even heel treurig. 'Ik kan die lieve kindertjes toch niet in de steek laten', dacht hij. 'Weet je wat? Jullie gaan er gewoon alleen heen en dan noemen we het "Het Zwarte Pieten Festival", zei de Sint en hij dacht er stilletjes achteraan: 'dan kan ik even bijkomen en heb ik een dagje rust'. Sinterklaas is natuurlijk al heel erg oud! Toch was Sinterklaas er niet helemaal gerust op. Konden de zwarte pieten het wel zonder hem af? Zouden ze wel op tijd in Colmschate aankomen met de PietenExpress en zouden ze de cadeautjes niet vergeten? Na de vergadering ging de Sint naar de tuin om bij te komen. Toen hij lekker in zijn luie stoel lag, vroeg hij aan de oberpiet een lekker glaasje sinaasappelsap. Terwijl hij daar zo lag, moest hij weer denken aan het Zwarte Pieten Festival in Colmschate. Zou het echt goed gaan zonder hem? Toen de oberpiet zijn drankje kwam brengen vroeg hij: 'kun jij de wegwijspiet naar me toesturen?' Een paar minuten later hoorde Sint de vrolijke wegwijspiet al aan komen lopen. 'Dag wegwijspiet, kom eens even bij me zitten.' Hij vertelde in het kort aan piet wat de plannen voor 1 december waren en wat voor zorgen hij zich maakte of alles wel op z'n pootjes terecht ging komen! 'Ach Sint,' zei piet 'Ik kan alles vinden, dat weet u toch. Ik ben niet voor niets wegwijspiet. Ik ben de allerbeste...' en zo ging hij een tijdje door met opscheppen over zichzelf. Sinterklaas was gerustgesteld en begon aan de lange voorbereiding voor de reis naar Nederland. Een paar maand later.. Het was vrijdag 30 november, middernacht. Sinterklaas en zijn pieten kwamen moe terug in het kasteel waar Sinterklaas woont als hij in Nederland is. 'Pfff,' zei de goedheiligman 'ik ben zo moe! Ik geloof dat ik morgenvroeg maar eens lekker ga uitslapen. Ik ben zo moe geworden van het schoenen vullen. En Americo wordt ook al een jaartje ouder dus moest ik een heel stuk lopen over de daken!' Sinterklaas riep de wegwijspiet bij zich. 'Wegwijspiet, morgen is het een hélé belangrijke dag; de dag van het Zwarte Pieten Festival in Colmschate. Helaas kan ik niet mee, daarom krijg je nu de laatste instructies!' Samen overleggen ze een tijdje en gaan daarna allebei naar bed. De volgende morgen stond de wegwijspiet vol vertrouwen op. Hij zou dat klusje wel eens even klaren! Hij is toch tenslotte de wegwijspiet van Sint Nicolaas! Na het ontbijt riep hij alle pieten bij zich. 'Vandaag is Sinterklaas er niet en ben ik de baas. Jullie moeten goed naar mij luisteren! Jij, jij en jij pakken alle cadeautjes. Jij stuurpiet, jij haalt de trein vast uit de garage en jij. zo ging hij nog een tijdje door met opdrachten te geven! Toen alles klaar was, konden ze vertrekken. 'Zit iedereen? Op naar Colmschate! Hier rechtsaf stuurpiet!', commandeerde de wegwijspiet. En daar gingen ze. Na ruim twee uur rijden vroeg de stuurpiet: 'ehh.. wegwijspiet, we zouden er nu toch zo'n beetje moeten zijn maar ik zie in geen velden of wegen iets van winkelcentrum Colmschate!' 'Nee,' zei de wegwijspiet 'we zijn er bijna'. Maar hij begon toch een beetje nerveus om zich heen te kijken. Hij herkende het hier toch niet helemaal! 'Aha, daar links bij die kerktoren, daar is het' zei hij hoopvol. Maar toen ze daar op het plein aankwamen, waren er helemaal geen kinderen en ook geen winkels! Eén van de pieten kwam naar de wegwijspiet toe. 'Dit is helemaal geen Colmschate, maar Bathmen! We zijn verkeerd!' 'Iedereen instappen', zei de wegwijspiet. 'We gaan verder. Hier links!' Ze reden verder en verder tot ze opeens een stadsbordje zagen. 'Ha, dat is vast Colmschate' zei de wegwijspiet opgelucht. Maar het was geen Colmschate, maar Schalkhaar! Toen begon de wegwijspiet te snikken. 'Boehoe, ik weet het niet meer..' De andere pieten wisten ook niet meer waar Colmschate lag. 'Geen punt' zei de stuurpiet, 'we rijden gewoon verder en dan vragen we de weg wel.' Ondertussen was het op winkelcentrum Colmschate al lekker druk geworden. Er was één en al bedrijvigheid. Alleen.. Waar bleven de pieten nou? De winkeliers werden al onrustig en ze belden de voorzitter. Het is al tien uur en nog geen piet te zien! Klaagden ze. De voorzitter schrok en zei 'Ik ga er direct achteraan!' Hij belde snel Sinterklaas op. 'Ja, met wie?' vroeg de Sint slaperig. 'Hallo, met de voorzitter van winkelcentrum Colmschate. Zijn de pieten al onderweg? Ze zijn er namelijk nog steeds niet.' Sinterklaas schrok zich een mijter. eh, hoedje. 'Dat kan haast niet, ze zijn vanmorgen al om zes uur vertrokken. O. o. o ik wist het wel. Als ik er zelf niet bij ben!!! Ik ga gelijk rondbellen meneer de voorzitter en ik zal kijken of ik ze vinden kan! Sorry hoor!' Sinterklaas pakte het telefoonboek. Eens kijken, wie zal ik het eerst bellen? Ah, mijn goede vriend Boudewijn in Bathmen. 'Hallo Boudewijn, met de Sint. Heb jij mijn pieten ook gezien? 'Dag Sinterklaas', zei de verbaasde vriend. 'Jazeker, ik heb ze een uurtje geleden gezien hier op het dorpsplein. Toen ik uit het raam keek, stonden ze naast de trein te heftig te praten. Ze zijn toen weer ingestapt en richting Schalkhaar gereden.' 'Dank je wel' zei de Sint en hing op. Hij belde snel een andere vriend van hem, die in Schalkhaar woonde en vroeg ook aan hem of hij de pieten had gezien. 'Ja, die zijn wel hier in Schalkhaar geweest, maar ze zijn alweer vertrokken richting Lettele'. 'Bedankt zei de Sint somber. De Sint belde snel Hans in Lettele, ook al een vriend van hem. Hij had de pieten ook gezien, maar ook uit Lettele waren ze alweer vertrokken en nu richting het centrum van Deventer! Sinterklaas werd er zenuwachtig van. 'Die domme, domme, eigenwijze, opschepperige wegwijspiet' mopperde hij. Sinterklaas pakte maar weer het telefoonboek en zocht naar het telefoonnummer van de burgemeester van Deventer, die hij direct opbelde. 'Met burgemeester van Lith de Jeude' hoorde de Sint. 'Oh, hallo met sinterklaas, heeft u mijn pieten ook gezien? Ze zijn op weg naar het centrum?' 'Nee,' zei de burgemeester 'niet gezien.' De goedheiligman legde de burgemeester in het kort uit hoe de vork in de steel zit en de burgemeester bood onmiddellijk zijn hulp aan. 'Ik ga naar de Brink en daar wacht ik de pieten op en dan zal ik ze persoonlijk naar winkelcentrum Colmschate brengen sinterklaas!' De Sint haalde opgelucht adem. 'Bedankt, en tot 5 december' zei hij. De burgemeester was nog maar net op de Brink toen hij de PietenExpress aan zag komen. Hij begon wild met zijn armen te zwaaien om de aandacht van de stuurpiet te trekken. 'Kijk daar eens, wegwijspiet,' zei de stuurpiet. 'Iemand roept ons!' De wegwijspiet, die treurig ineengedoken zat, schrok op. Zou het dan toch nog goed komen? Was dit Colmschate? 'Hallo,' zei de burgemeester 'jullie zijn verdwaald hé?' 'J-j-ja' stotterde de wegwijspiet 'maar hoe weet u dat?' De burgemeester vertelde het hele verhaal en eindigde met: 'Ik zal jullie nu snel naar het winkelcentrum brengen!' Hij stapte voor in de PietenExpress en wees de weg naar Colmschate. Op het winkelcentrum wist de voorzitter er al van, want de Sint had hem al opgebeld. Hij zorgde ervoor dat alle kinderen en hun ouders een erehaag op het plein maakten en toen om elf uur de PietenExpress eindelijk kwam werden de pieten luid verwelkomd op het winkelcentrum. Iedereen zong 'Zwarte pietje kom maar binnen met je trein, want dat vinden we allemaal heel erg fijn.' En de pieten. die maakten er weer een dolle boel van ze deelden pepernoten uit en ieder kind dat de kleurplaat inleverde, kreeg ook nog eens een cadeautje! Aan het einde van de dag stonden de stuurpiet, de wegwijspiet en de voorzitter van het winkelcentrum nog even met elkaar te babbelen en pepernoten te eten. 'He he, dat is toch nog goed gekomen,' zei de wegwijspiet. 'Ja,' zei de voorzitter 'en niemand heeft iets gemerkt!' en hij gaf een vette knipoog naar de andere pieten!

verhaal.4(De valse hoofdpiet)
Sinterklaas was al een paar weken in Nederland. Hij had al bij veel kindjes cadeautjes in hun schoen gedaan. Zo had hij al heel veel kindjes blij gemaakt met chocoladeletters, pepernoten, autootjes en poppen. Alle kinderen waren dan ook erg blij met Sinterklaas. Zo was dat ook in Deventer. Ook hier hadden Sinterklaas en zijn pieten al veel kinderen blij gemaakt. Maar, Sinterklaas was alleen nog maar 's nachts in Deventer geweest, want pas op de dag van pakjesavond zou hij met zijn stoomboot vol met pakjes in deze stad aankomen. Dat was ook de reden dat hij er niet bij kon zijn tijdens het grote feest in winkelcentrum Colmschate. Hij zelf kon dan niet komen, maar hij stuurde er wel een heleboel zwarte pieten naar toe. En hij gaf ze gelijk een heleboel snoepgoed en leuke pakjes mee, om alvast uit te delen aan de kinderen. Zoals je weet, is er één zwarte piet de baas over de andere pieten. Die baas, dat is de hoofdpiet. Sinterklaas had van hem de hoofdpiet gemaakt omdat hij de oudste, de slimste en de sterkste zwarte piet van allemaal was. Ook hij zou naar het grote feest in Colmschate gaan. Maar, nog voordat hij er met zijn pieten zou aankomen, gebeurde er iets ergs........ De hoofdpiet was helemaal alleen vooruit gegaan naar het winkelcentrum, omdat hij dan alvast kon kijken of de trein, de "zwarte pieten express" al klaar was gezet door de stuurpiet.Toen de hoofdpiet op z'n fiets onderweg was naar het winkelcentrum, kwam er opeens een man achter een auto vandaan. De man zag er eng uit en hij had een stoppelbaardje. Hij vroeg:"Ben jij de hoofdpiet van Sinterklaas?" "Ja,dat ben ik!", antwoordde de hoofdpiet. "Zou je mij misschien even willen helpen?", vroeg de man,"want ik heb een lekke band!" De hoofdpiet, die van Sinterklaas geleerd had dat je andere mensen altijd moet helpen, liep met de man mee. Hij vond het een beetje vreemd dat de man een gangetje in liep en vroeg daarom:"Waar gaan we naartoe, waar staat jou fiets ?" De man werd een beetje zenuwachtig en zei:"Daar iets verderop moeten we zijn, daar om de hoek." Ze liepen samen de hoek om. Toen zag de hoofdpiet een schuurtje staan. "Daarbinnen in de schuur staat mijn fiets", zei de man. "Ga maar naar binnen." De hoofdpiet ging naar binnen en toen..... sloeg de man met een klap de deur achter hem dicht. Piet probeerde snel de deur weer open te maken, maar het lukte hem niet. Hij klopte, hij schreeuwde en hij probeerde van alles, maar de deur bleef dicht. Hij kon niet naar buiten en niemand hoorde hem...... De man ging het huis aan de overkant in. Een half uurtje later kwam hij weer naar buiten.... met schoensmeer op zijn gezicht en met een pak aan dat precies leek op het pak van de hoofdpiet. Hij ging zo snel hij kon naar winkelcentrum Colmschate. Daar wachtten alle andere pieten al op hem. "Waar bleef je nou?" vroegen ze. "Ik eh.... ik eh..... ik had een lekke band", zei de nephoofdpiet. "Oké piet, maar nu moeten we toch snel naar de kinderen, want die staan al op ons te wachten!" zeiden de andere pieten. Zo gezegd, zo gedaan. Maar er was een klein probleempje, de nephoofdpiet wilde de kinderen helemaal geen cadeautjes geven! Hij wilde iets héél anders doen met de cadeautjes! Hij wilde ze stelen. Hij wilde alles voor zich zelf houden. In plaats van naar de kindertjes toe te gaan, ging hij naar de "zwarte piten express", want daarin zaten alle cadeautjes. Maar dan moest hij eerst een sluw plannetje verzinnen om de stuurpiet weg te lokken, zodat hij alle cadeautjes kon stelen om ze te verstoppen.... Hij ging naar de stuurpiet en zei: "Piet, wil jij even naar de dierenwinkel gaan, want daar staat een kindje op jou te wachten die een mooie tekening vor jou heeft gemaakt." "O, wat leuk", zei de stuurpiet, "ik ga er meteen met mijn trein naar toe." "Eh .. Eh.. dat is niet nodig, ik let wel op jouw trein, want je kunt hem daar toch nergens parkeren", zei de nep hoofdpiet. "Eigenlijk mag ik mijn trein nooit alleen laten, maar als de hoofdpiet er bij is, dan mag het vast wel voor één keertje van de Sint", dacht de stuurpiet. "Oké, hoofdpiet, maar wat zie jij trouwens wit rond je neus, voel jij je wel goed? En wat heb jij rare schoenen aan! En die muts, die heb je achterstevoren op, hoe kan dat nou?" "Ik eh, ik eh, ik ben net gevalleen", stamelde de nep hoofdpiet. "Daarom zie ik wat witjes en zit mijn muts verkeerd om. En vanmorgen had ik zo'n haast, dat ik mij vergist moet hebben in mijn schoenen. "Nou vooruit dan maar", zei de stuurpiet. "Dan ga ik nu maar vlug naar dat lieve kindje toe, die kan ik niet zo lang laten wachten. Let jij goed op de spullen hoofdpiet?" "Tuurlijk", zei de neppiet. Maar hij was helemaal niet van plan om op de spullen te letten. Hij wilde alles zelf hebben. Dus toen de stuurpiet weg was, laadde hij snel alle cadeautjes uit de trein en bracht ze naar zijn auto, die hij daar al eerder neer had gezet. In de tussentijd had de stuurpiet ontdekt, dat er helemaal geen kindje op hem zat te wachten. Hij dacht nog eens goed na. Er was iets dat niet klopte. Eens kijken....verkeerde schoenen, wit rond de neus, de muts verkeerd op, te laat komen... dat zijn allemaal dingen die niets zijn voor de hoofdpiet. Hij kreeg ineens een idee: Het klopte helemáál niet! Hij had een vermoeden. Hij holde naar zijn trein om te kijken of dat vermoeden klopte. En wat hij gedacht had, was juist. Hij kon het nu met zijn eigen ogen zien! Alle cadeaus waren gestolen! Die hoofdpiet was dus hartstikke nep! Hij zag nog net hoe de valse hoofdpiet er met zijn auto vandoor ging. "Snel erachteraan!", besloot hij. Hij sprong in zijn trein en zette de achtervolging in. Hij bleef expres op een afstandje zodat de nep piet hem niet zou zien. De stuurpiet hoopte dat de neppiet hem zo naar zijn schuilplaats zou brengen.... Na een tijdje stopte de auto in een ongure straat. De stuurpiet bleef op een afstand kijken. Hij zag dat de neppiet alles uit de auto laadde en ze een gangetje in bracht. Meer kon de stuurpiet niet zien en hij besloot om wat dichterbij te gaan kijken. Hij zag dat de neppiet de pakjes naar een schuurtje bracht, en dat er vlakbij nóg een ander schuurtje stond. "Zo, mannetje", dacht hij. "Onze spullen stelen hè, dat gaat zo maar niet! Ik ga versterking halen en dan zorg ik dat jij achter de tralies komt" Hij wilde net weggaan, toen hij ineens een geluidje hoorde. Hij luisterde nog eens goed en hoorde toen, dat er op een deur werd gebonkt. En toen hoorde hij ook roepen. Dat kwam uit het andere schuurtje! Hij sloop er heen om het beter te kunnen horen. "Maar dat is de hoofdpiet die ik daar hoor", dacht hij. Toen de neppiet even weg was om nog meer cadeaus uit de auto te halen, greep de stuurpiet zijn kans. Hij draaide de sleutel om van de deur, die er gelukkig nog in zat, en hij keek naar binnen. En daar was......de échte hoofdpiet! "Snel weg hier!" zei de hoofdpiet. En ze verstopten zich achter het schuurtje. Daar kwam de man weer aan. Hij kon de pieten gelukkig niet zien. Hij keek heel erg blij naar de gestolen cadeaus en zei tegen zichzelf: "Zo, dat heb ik mooi gedaan. Nog even de schoensmeer van mijn gezicht halen en niemand weet dat ik het heb gedaan." Maar daar vergiste hij zich in. Plotseling sprongen er twee pieten voor zijn neus. Hij werd vastgegrepen en opgesloten in zijn eigen schuur. Nu hadden de twee pieten de tijd om de andere pieten en de politie te waarschuwen. De man werd in de gevangenis gestopt en de cadeautjes werd door de pieten toch nog aan alle lieve kinderen in Colmschate uitgedeeld!!! Ondanks de slechte start werd het zwarte pieten festijn een daverend succes!! En jullie begrijpen natuurlijk wel wie er dit jaar géén cadeautjes van Sinterklaas heeft gekregen...........de neppiet! (tekst: Alex Hogeslag)

verhaal.5(Flora en de schaatsende pieten)
Het is half november en de meeste bladeren zijn al van de bomen gevallen. Op de grond is het een zee van roodbruine bladeren. Flora zit op de open plek in het bos naast een paar paddestoelen met de bladeren te spelen. Opeens komt er een hert naar Flora toe. 'Heb je het al gehoord?' vroeg hij. 'Sinterklaas heeft ons bos uitgekozen om er het Zwartepietenkamp te vestigen!' 'Het Zwartepietenkamp?' vroeg Flora. 'Ja, dat is een soort tentenkamp waar de pieten slapen tijdens hun verblijf in Nederland. Sinterklaas woont samen met de meest belangrijke pieten in een kasteel, maar daar is helaas geen plaats voor alle pieten. Hij heeft er een heleboel nodig om de kinderen van pakjes en pepernoten te voorzien moet je weten! En omdat hij geen plaats voor alle pieten heeft, heeft hij bedacht om een pietenkamp op te richten Hij heeft ons bos daarvoor uitgekozen omdat het hier zo heerlijk rustig is en ver weg van de mensen. Fijn hé, Flora.' 'Ja' zegt Flora best een beetje trots. Óns bos is inderdaad heerlijk rustig.' Als een paar dagen later de pieten arriveren en hun luxe tentenkamp gaan opzetten lopen er opvallend veel dieren rond. Allemaal hebben ze het nieuws gehoord en ze zijn dan ook reuze nieuwsgierig naar de zwarte pieten! Flora is ook nieuwsgierig en elke dag gaat ze even kijken. Dan gaat ze hoog in een boom op een tak zitten, zodat ze de zwarte pieten niet stoort met hun werkzaamheden. Ze zijn erg druk. Cadeau's inpakken, jute zakken inpakken, pepernoten, speculaas en borstplaat bakken, chocoladeletters en marsepein maken enzovoort enzovoort. Ook Americo, het paard van Sinterklaas heeft zijn stal in het kamp en hij moet er ook verzorgd worden. Ook moeten jonge pieten in het pietenkamp oefenen om goed te leren klimmen op de daken en om cadeau's in de schoorstenen te gooien. Ook leren ze met pepernoten te gooien. Ze mogen pas met Sinterklaas mee als ze een heus Pietendiploma hebben! Flora vindt het allemaal erg interessant, maar het lijkt haar ook wel moeilijk om piet te zijn hoor! Ze moeten hard werken, hebben bijna geen vrije tijd, maar gelukkig is het maar een paar weken per jaar zo druk. In Spanje kunnen ze weer uitrusten! Flora krijgt steeds meer bewondering voor de zwarte pieten. 'Weet je' dacht Flora, 'ik vind het zo lief van ze dat ze alle kindertjes zo blij maken met cadeau's en snoepgoed, maar eigenlijk verdienen ze zelf ook eens iets leuks! Flora wil graag iets voor ze doen, maar ze weet niet zo goed wat!' Ze gaat eens in het bos overleggen met haar dierenvrienden. Maar, niemand weet hoe ze de pieten kunnen verrassen. De uil niet, de konijnen niet, de vos niet, de mussen niet en zelfs Bo de postduif niet., terwijl hij vaak toch wel weet wat er allemaal "leeft" in het bos. Flora werd een beetje triest, ze wil zó graag iets doen voor de pieten! Mevrouw eend stapt naar voren: 'Eh Flora' kwaakt ze zacht, 'ik weet niet of het iets is hoor, maar vanochtend hoorde ik twee pieten bij de vijver praten. Ze zouden zo graag eens willen schaatsen want dat kan in Spanje niet, want het is er te warm. De vijver in ons bos lijkt hun een prima plek, alleen.. het vriest niet en er is geen ijs. Dat kan dus niet!' Flora begint te lachen: 'Dat is het!' roept ze blij. De dieren kijken elkaar aan. 'Maar Flora, dat kan toch niet? Het water is niet bevroren, er ligt helemaal geen ijs!' 'Wacht maar eens af' grinnikt Flora. En toen alle pieten op 5 december laat in de nacht thuiskwamen van het bezorgen van de pakjes bij de kinderen, toen wachtte hun een aangename verrassing. 'Hé, kijk nou!' riep een piet. 'De vijver is bevroren! We kunnen schaatsen!". Vlug haalden ze allemaal hun schaatsen op en probeerden ze het eens uit. Na veel vallen en nog vaker opstaan lukte het de meeste zwarte pieten om een stukje te schaatsen. Ze hadden een reuze lol, zo vlak voor hun grote terugreis. Maar toch: hoe kan het nou, dat de vijver bevroren was? Het had helemaal niet gevroren. Dat vonden de pieten toch erg gek. Niemand zag dat Flora de Fee snel haar toverstaf onder haar jas verstopte. Flora was erg blij dat ze namens alle kindertjes van Nederland iets terug had kunnen doen voor die lieve, lieve zwarte pieten!